X
تبلیغات
ساحل آرامش

ساحل آرامش

مثل ساحل آرام باش تا دیگران مثل دریا، بی قرارت باشند ...

دیالوگ

من: ملیکاجان خوب یه کم غذابخور. آخرش می میری اینقدر کم غذا میخوری!

ملیکا: چه بهتر.. از دست این زندگی راحت میشم!!!

(ملیکای هشت ساله چه دیدگاهی باید از زندگی داشته باشه که این حرفوبزنه؟

هنوز کجای زندگی رو دیدی بچه خدا آینده رو بخیرکنه ...

[ دوشنبه 1393/02/01 ] [ 16:40 ] [ ]

[ ]

روزمامانی قشنگا هم مبارک


دنبالم بیا

[ یکشنبه 1393/01/31 ] [ 1:11 ] [ ]

[ ]

عدوشود سبب خیر اگر خدا خواهد...

حس میکنم دارم درگیر یه توطئه میشم البته به نامردی

از امروز ک سر پرستاربخشمون باهام مهربون شد همچین حسی بهم دست داده آخه دیدم هروقت باکسی مهربون میشه دیگه باید فاتحه ی طرفو خوند فک کنم باید کم کم از این بخش دل بکنم ...

راستی سرطان تو زندگی ماهم سرک کشید پسرعمه ام رو هم با خودش برد...

خدایش بیامرزد....

[ یکشنبه 1393/01/31 ] [ 1:4 ] [ ]

[ ]

این عیدهم گذشت و عیدنشد....

[ سه شنبه 1393/01/12 ] [ 13:28 ] [ ]

[ ]

ساقیا آمدن عید مبارک بادت...

بهار نزدیک است ، انگار پشت در خانه هایمان به انتظار نشسته است . بوی  بهار را از همین جا 

همین لحظه می شود استشمام کرد...

چقدر زود به این لحظه رسیدم . انگار این لحظه که بهار چه نزدیک است برایم کاملا زنده 

و تکراریست. چه احساسِ عجیبِ غم انگیزِ مبهمِ ناشناخته ای درمن بیدار شده است

 (واقعا هم حس عجیبی!!!)

خدایا لطفا حوّل کن حالم را به بهترین حالات...حال همه ما را...

                                             *****

راستی تحویل سال شیفتم( شکلک غمغین و ناراحت با لب و لوچه ی آویزون)

[ پنجشنبه 1392/12/29 ] [ 16:25 ] [ ]

[ ]

این هم احتمالا باید آخرین شعرم تو سال نود و دو باشه به تاریخ بیست و پنجم اسفند....

                                         ************************

من چرا غمگینم ؟

خانه ام وای کجاست ؟!

این همه غم از چه 

                                رو به سویم دارد ؟

من درختی بودم

شاخه ای برگی چیزی

   یا که شاید سیبی

                                   بر سر شاخ درخت...

من نسیمی بودم

                             می وزیدم شادان

قطره ای باران شاید...

من نمیدانم

                 کی کجا بودم و

                                        اکنون کیستم ؟

                                                               هستم ، نیستم !؟

              و ...

                         چه ابهام عجیبی......

[ پنجشنبه 1392/12/29 ] [ 16:2 ] [ ]

[ ]

مناسبت ها

امروز روز درخت و درختکاری بود کسانم از صبح زود پیغام و پسغام تبریک فرستادند و بر تعجبم افزودند بار خدایا نکند من درختم و خود از ان بی خبرم ! چون جویای اصل ماجرا شدم باخبر شدم که فردا ولادت با سعادت حضرت زینب(س) است که درنتیجه روز پرستار هم هست بهله روز پرستار هم رسید و من امسال واقعا پرستارم ولی احساسم مثل گذشته مثبت نیست 

حالا بی خیال اینم چند نمونه از الطاف دوستان که اکثرا هم پرستارن!


تو هرگز کم فروغ نخواهی شد چون پیشه ات مهربانیست پس پاس بدار هنر خویش هنری که شایسته هر کس نیست

                                                                             ****

پیامبر اکرم (ص) :

کسی که برای براوردن نیاز بیماری تلاش کند خواه نیاز او براورده شود یا نه , همانند روزی که از مادر متولد شده است از گناهان پاک می گردد.

                                                                               ****

اینم خارجکیش:

Nursing is like a pacemaker 

that makes pulses of life and prevent cardiac arrest 

                              *happy nurse day*

[ پنجشنبه 1392/12/15 ] [ 21:37 ] [ ]

[ ]

اشک ریختن کار من نیست

آرومم آروم...

و

فرو می ریزم...

بترس دنیا

از این روزهایی که با بغض لبخند میزنم...

[ جمعه 1392/12/09 ] [ 23:31 ] [ ]

[ ]

کلاف سردرگمی شده این زندگی هرچقددهم که میگذره اوضاع بدترو بدتر میشه من اصلا دوست ندارم درمورد داده ها و نواده های خدا شکایت کنم اما مگه میشه انگار که هیچ چیز تو زندگی من قصد بهبودی نداره خدایا ببخشید دلم نمیخواد اینجوری بگم ولی تو که وضع منو بهتر میددنی پس اونجوری نگام نکن 

زندگی یه جور ناجوریه فک میکنم!!!

راستی امسال تحویل سال شیفتم بابت این خیلی ناراحت نیستم ولی تازگیا خیلی داره بهم ظلن میشه و اصلا هم نمیتونم کاری بکنم اه از دست این ادما ببخشیدا خدایا ولی چجوری تحملمون میکنی؟!!

[ پنجشنبه 1392/12/08 ] [ 0:7 ] [ ]

[ ]

من و یار دوساله ام !

این روزها حال متفاوتی دارم ... دارم به تولد یه عزیز نزدیک میشم کسی که خودم باعث

تولدش شدم...اصلا   خودم بدنیا آوردمش!!!!!!!

دقیقا یادم نمیاد چه روزی بود ولی حس و حال اون روز که نه اون شب برام زنده شده

چقدر شور و شوق داشتم... چقدر اون حال و هوا از این روزام دوره...

درست مثه حس یه مادر (البته باید کمتر باشه ) چقدر روزای متفاوتی رو باهاش تجربه

کردم روزای گرم تابستون ، زرد و غم انگیز پاییز ، سرد و بی روح زمستون و حتی زیبایی

های بهار...چقدر آدم هایی که اومدند و رفتند وچقدر آدم هایی که اومدند و هستند...

همه ی این روزها رو نه یک بار بلکه دوبار تجربه کردم . درست دوسال گذشته از اون

روزایی که خیلی کوچکتر از حالا بودم . خیلی بی تجربه تر ، خیلی شادتر ،خیلی بی

خیال تر...

شاد و آروم واسه خودم می چرخیدم ،می خندیدم ، می گشتم. حالا خیلی دردها رو دلم

تلنبار شده... حالا همه چیز فرق کرده ، هم من هم دنیا....

ولی اینا دلیل نمیشه تولدشو از خاط ببرم 

حدودا بیستم این ماه تولد وبلاگ کوچولوی دو سالمه 

تولدت مبارک وبلاگ نازنینم.

[ شنبه 1392/11/19 ] [ 18:34 ] [ ]

[ ]